บทความ
 อวกาศ
 พลังงาน
 อิเล็กทรอนิกส์
 ทฤษฏีสัมพัทธภาพ
 ไครโอเจนิกส์
 เฮลิคอปเตอร์
 เกียร์อัตโนมัติ
 โทรศัพท์มือถือ
 ยาง
 รถไฟความเร็วสูง
 คลัตช์ และกระปุกเกียร์ธรรมดา
 เจ็ทแพ็ค
 แผ่นดินไหว
 คู่มือ ต้องรอด
 โรงไฟฟ้าพลังน้ำ
 ดาวเทียม
 เชื่อมโลหะใต้น้ำ
 กังหันลมผลิตไฟฟ้า
 เครื่องยนต์ดีเซล
 เครื่องยนต์เบนซิน
 คัมภีร์สงครามซุนวู ฉบับเข้าใจง่าย
 โลหะ
 ฟิสิกส์
 ปัญหาพระยามิลินท์
 ยานยนต์สมัยใหม่
 แมคาทรอนิกส์
 เครื่องกล 6 แกน
 เครื่องยนต์เจ็ท
 หุ่นยนต์
 สินค้า ผลงาน
 เขียนแบบ
 ออกแบบ คำนวณ
 วางโครงการ
วันนี้ 865
เมื่อวาน 652
สัปดาห์นี้ 1,517
สัปดาห์ก่อน 5,706
เดือนนี้ 12,648
เดือนก่อน 22,351
ทั้งหมด 769,770
  Your IP :54.162.133.222

11. เทคโนโลยีโทรศัพท์มือถือยุค 4จี

 

 

รูป 4 จี

แนะนำเพื่อให้อ่านได้ต่อเนื่องให้ คลิกขวาเลือก Open link in new window

 

 

รูป 3 จี กับ 4 จี

 

 

รูปเปรียบเทียบยุคต่าง ๆ  

 

      โทรศัพท์มือถือยุค 4 จี มีใช้ครั้งแรกเมื่อประมาณปี พ.ศ. 2549 โครงข่าย 4 จี เริ่มต้นใช้เทคโนโลยีที่เรียกว่า เทคโนโลยีบรอดแบนด์ไร้สายความเร็วสูง หรือไวแมกซ์ (Worldwide Interoperability for Microwave Access: WiMAX) ซึ่งเป็นหนึ่งในหลายวิธีการของ 4 จี

 

 

รูปไวแมกซ์

 

วิดีโอไวแมกซ์

 

เช่นเดียวกันกับยุคก่อนหน้านี้ 4 จี ในตอนแรกยังไม่ได้ถูกกำหนดเป็นมาตรฐาน มันเป็นเพียงขั้นตอนต่อไปของความเร็วการใช้งานที่เพิ่มขึ้น

 

      ผู้ให้บริการชั้นนำเกือบทุกค่าย จะมีเครือข่ายการทำงานแบบ 4 จีไว้ให้บริการ ในขั้นตอนต่าง ๆ ของการพัฒนา และการครอบคลุมการใช้งาน 4 จี จะถูกสร้างขึ้นบนหลักการของเทคโนโลยีสามรูปแบบ ในการเข้าถึงเทคโนโลยีโทรศัพท์มือถือ ซึ่งได้แก่ ไวแมกซ์, วิวัฒนาการแบบชุดแพ็คเก็ตเข้าถึงความเร็วสูง หรือเฮชเอสพีเอ+ (Evolved High-Speed Packet Access: HSPA+) และ วิวัฒนาการระยะยาว หรือแอลทีอี (Long Term Evolution: LTE)

 

 

รูปเทคโนโลยี 4 จี

 

      ไวแมกซ์ ค่อนข้างน่าตื่นตาตื่นใจ ในการนำมาใช้ในโทรศัพท์มือถือ การทำงานจะอยู่บนพื้นฐานของ มาตรฐานไร้สาย 802.16 หรือรู้จักกันในชื่อว่า อินเตอร์เน็ตไร้สายความเร็วสูง (Wireless broadband internet) ซึ่งมีใช้ในที่พักอาศัย และในสำนักงาน

 

 

รูปการใช้งานไวแมกซ์ เครือข่ายไร้สายความเร็วสูง

 

วิดีโอไวแมกซ์

 

      ไวแมกซ์จะมีกระบวนการทำซ้ำสองครั้งในการเข้าถึงของมาตรฐานเหล่านั้น โดยมาตรฐาน 802.16e ซึ่งสนับสนุนการเข้าถึง และนำไปใช้ในขอบเขตผ่านโทรศัพท์มือถือ จะส่งสัญญาณโดยใช้ วิธีการแบ่งความถี่ฉากทวีคูณ หรือโอเอฟดีเอ็ม (Orthogonal Frequency Division Multiplexing: OFDM) เป็นวิธีการแบ่งสัญญาณข้อมูลไปยังหลายช่องทางเพื่อเพิ่มความเร็วในการส่ง และจากนั้นก็รวมบิตทั้งหมดกลับไปเป็นหน่วยเดียวที่ปลายทาง

 

ในทางทฤษฏีไวแมกซ์สามารถส่งข้อมูลได้มากถึง 40 เมกะบิตต่อวินาที (Mbps) แต่ในความเป็นจริงน้อยกว่านั้นมาก

 

      เฮชเอสพีเอ+ เป็นการปรับรุ่นมาจากวิธีการระยะยาวที่มีอยู่ในโทรศัพท์มือถือ เฮชเอสพีเอที่เคยถูกสร้างขึ้นบนโครงสร้างพื้นฐาน 3 จี ในเทคโนโลยีที่ชื่อว่า ดับเบิลยูซีดีเอ็มเอ (WCDMA) ซึ่งถือเป็นสัญญาณในหนึ่ง หรือสองแถบความถี่ อย่างใดอย่างหนึ่งขึ้นอยู่กับโหมดที่เลือก

 

รูปเฮชเอสพีเอ+

      ในรูปแบบ 3 จี เครือข่ายเฮชเอสพีเอ มีการส่งถ่ายข้อมูลได้สูงสุดด้วยความเร็วถึง 14.4 เมกะบิตต่อวินาที โดยมีการใช้คำสั่งที่สูงกว่าโดยใช้ การโมดูเลตความกว้างพื้นที่สี่เหลี่ยมจัตุรัส หรือคิวเอเอ็ม (Quadrature Amplitude Modulation: QAM) เป็นการเข้ารหัสกระแสสตรีมที่หลากหลายของข้อมูลโดยใช้การส่งเพียงครั้งเดียว ซึ่งเป็นการลอกเลียนแบบแบนวิดธ์ที่เพิ่มขึ้น

 

      ผู้ให้บริการสามารถเพิ่มความเร็วให้ เฮชเอสพีเอ+ โดยเพิ่มความเร็วได้ถึง 21 เมกะบิตต่อวินาที แล้วยิ่งมีการปรับปรุงเสาอากาศให้ดียิ่งขึ้น ก็อาจเพิ่มอัตราการส่งแบบ เฮชเอสพีเอ+  เพิ่มมากยิ่งขึ้นไปอีก

 

      แม้จะมองเห็นได้ชัดขึ้นจากความเร็ว ที่โทรศัพท์มือถือที่ใช้ทั้งไวแมกซ์ และเฮชเอสพีเอ+ แต่ก็ยังมีการเปลี่ยนผ่านเทคโนโลยี 4 จี เข้าไปสู่เทคโนโลยีทีเรียกว่า แอลทีอี ซึ่งจะได้กล่าวถึงในตอนหน้า

 

 

 

 

ข้อคิดดี ๆ ที่นำมาฝาก

 

“คนที่ขยัน

ไม่มีคำว่าอดตาย”

 

 

 

 

 

 

Share on Facebook
 
Google

WWW
http://www.thummech.com/
ฟังเพลงออนไลน์ คลิกเลย
 
Copyright © 2013-2015 Thummech All Rights Reserved. 
Powered by  ThaiWebPlus 
คนธรรมดามีความรู้คือคนฉลาด คนฉลาดมีความเข้าใจคือคนธรรมดา